Çalıkuşu
Çalıkuşu romanı Reşat Nuri Güntekin tarafından yazılmıştır.
Çok yaramaz olsa da çok sevilen ve güzelliğiyle nam salmış
Feride, yakışıklılığı dillere destan, hekimliğinde zekasını konuşturan kibar ve
nazik Kamran, Feride’nin en zor anında yanında olan iyi kalpli, yardımsever
Doktor Hayrullah, Feride’nin yalnızlığına engel olan ama yaşamı uzun sürmeyen,
sarışın, beyaz tenli, tatlı kız Munise, Feride’nin en değerli akrabalarından ve
aynı zamanda yakın dostu olan teyzesinin kızı Müjgan…
Hikaye çok güzel bir biçimde anlatılmış. Bence Feride’nin
yazdığı günlük de ayrı bir hava katmış.
Ben bu kitabı okumadan önce hepinizin en az bir kez gördüğü
Çalıkuşu dizisini izlemiştim. Ama ondan sonra hikayenin aslını kitaptan
okuyunca dizi ile ilgili hayal kırıklığına uğradım. Kitapta olan ama dizide
olmayan özellikle Doktor Hayrullah, Munise’nin hayat hikayesi gibi birçok şey
es geçilmiş. Özellikle de dizinin son bölümü kesinlikle çok hızlı ve yetersizdi
bana göre.
Kitabın beğendiğim birkaç cümlesini size de göstermek istiyorum.
“ İçinde çok acı saatler geçirmiş olmama rağmen küçük odamdan adeta
hüzünle ayrıldım. Mektepte bize bir şiir ezberletmişlerdi. İnsan, yaşadığı
yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış;
ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler
çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı
uyandırırmış. Bunu yazan şair ne kadar haklıymış!” İnsanın sevdiği insanlardan
vazgeçerken ne kadar canının yandığını çok güzel anlatmış bu birkaç cümle.
Çalıkuşu, sabrın, emeğin, zorluklara karşı mücadele etmenin
romanı. Aynı zamanda insanın idealleri uğruna birçok şeyden vazgeçebileceği
anlatılmış. Romanın birkaç sayfada bir yaşattığı duygu farklılıkları (bir an
gülerken, bir an ağlamak) iyice beni içine çekti.
Hele öyle sözler var ki kitapta sizi sizden alıp derin
düşüncelere doğru giden bir uçağa bindiriyor. Bunlardan biri de “Derler ki aşk
birine seni yok etme kudreti verip, bunu kullanmama hususunda ona itimat
etmekmiş.”
Son olarak söylemek gerekirse bu roman umutsuzlara umut
ışığı, yalnızlara dost, sevgisizlere ise sevgi veriyor. Herkese önerebileceğim
bu kitap bana aşkın gücünü, bir şeyin olacağı varsa, ne yaparsan yap yine de
olacağını öğretti. En önemlisi ise başkaları üzülürken üzülüp, sevinirken de
sevinmeyi…
Bu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSilTebrikler...
SilTebrikler...
SilBu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSil